Rare gast, die Sway. Het ene moment klinkt deze Ghanees/Londense rapper zo grimey als het maar kan, het andere moment schrijft ‘ie gewoon aalgladde r&b- glijers. Dan kan je wel zeggen dat hij veel-zijdig is, maar het blijft verwarrend. Vooral de beats van de eerste paar tracks zijn echt vetter dan vet, daarna glipt alle cred ineens uit zijn klauwen. Ik ben benieuwd wat hij hierna gaat doen.
FAT A
BEST ALBUM OF THE MONTH
MAD CADDIES
WORST ALBUM OF THE MONTH
THIS ET AL
BEST COVER OF THE MONTH
JORIS VOORN
WORST COVER OF THE MONTH
HELP SHE CAN'T SWIM
BUCKY JONSON
The Band Behind The Front BBE/PIAS
Volgens de bijgeleverde bio is Bucky Jonson de ruggegraat achter de Black Eyed Peas. Het heeft wat triests, om zo mee te moeten liften op de naam van die kutgroep. Alsof het al niet erg genoeg is om met een groep voor dertienjarige urbanfans uit vinexwijken te moeten samenwerken om je huur te kunnen betalen, klinkt hun eigen album ook nog eens als een gedateerde, met studiotrucjes opgeleukte demo van een willekeurige funkgroep uit de Bijlmer.
OOS KESBEKE
DIZZEE RASCAL
Maths and English XL/V2
What the fuck!? Hoe kan dat grime-joch nou opeens een album met louter bangers uitbrengen terwijl Showtime echt een plumpudding was? Toegegeven, door vijf verschillende producers ieder twee tracks te laten aanleveren verzeker je je van louter raspaardjes, maar dan nog: Guur, dansbaar, poppy, vooruitkijkend…als Boy in da Corner zijn Hard Knock Life was, is dit toch zeker zijn Blueprint.
BILLY AL-SADR
WOORDLOOIERS
Luid & Zuidelijk Talpa Music/CNR
Talpa Music? Staat dat er echt? Als in Talpa op 10?! Da’s nog een tikkie erger dan zo’n spuuglelijke ‘dit is de muziek van 538’ promosticker. Volgens mij snappen Nederhoppers niet helemaal dat tekenen bij zo’n sublabel subiet de doodsteek voor je goede naam is. Maar goed, grappige rijmpjes schrijven deze amper serieus te nemen gassies wel. ‘Ik wil dat je meegeniet of je nu katholiek bent of islamiet’. Hihi…NL-hiphop is eigenlijk juist geinig doordat het zo krakkemikkig is. Bijna jammer dat de beats heel professioneel klinken.
LANGE JOPIE
VIVE LA FETE
Jour de chance Bang
Bandje van voormalig dEUS-bassist Danny Mommens die niet alleen het bed maar ook het podium deelt met vrouwlief Els. Zij is blond en springerig, hij sleazy en dol op electro. Best grappig, maar doordat ze hun uiterste best doen om zo arty mogelijk te klinken, beginnen deze twee Belgen inmiddels wat te vermoeien. Door de Franse teksten die soms op een kinderlijke manier worden gezongen doet de muziek van VLF eigenlijk nog het meest denken aan een Eurovisiesongfestivalgroep met een behoorlijk niveau. Dat is niet iedereen gegeven.
HACKER JACK
NID & SANCY
Color At The Darkest Disco Surprise/Lowlands
‘Hey joh, deze cd hadden we net al besproken!’
‘Nee hoor, je bent in de war met Vive la Fete.’
‘Ik weet toch bijna zeker…’
‘Nee man, dit zijn toevallig ook een jongen en een meisje uit Belgie die electro maken.’
‘Noem dan eens wat verschillen.’
‘Nid & Sancy is gemener, smeriger en duisterder en heeft daardoor wat minder crossover-potentie.’
‘Ok.’
THEO & THEA
DIGITALISM
Idealism Labels/EMI
Dat Pogo en Zdarlight gemaakt zijn door dezelfde act is vrijwel onvoorstelbaar. Zoals je het ook niet zou geloven als ik zou zeggen dat Klaas-Jan Huntelaar en Edgar Davids broers waren. In de muziek is dat doorgaans een goed teken. Maar weinig bands zijn namelijk in staat om zowel lekker nichterig swingende indie-dance als minimalistische electro te fabriceren. Digitalism wel. Als nou hun live-set nog wat poppier wordt, is dit gewoon de nieuwe Daft Punk en is deze Japie helemaal happy.
JAPIE STARDUST
SIMIAN MOBILE DISCO
Attack Decay Sustain Release Wichita/V2
De niet al te slimme broertjes van Daft Punk, dat zijn Justice, Digitalism en Simian Mobile Disco. Beetje voor mensen die Daft Punk te moeilijk vinden met dat ‘conceptuele gedoe’. Het mooie is dat niet al te snuggere muziek ook heel goed kan zijn en dat bewijst dit duo op hun langverwachte debuutalbum. Opener Sleep Deprivation is meteen het hoogtepunt met een mooie lange opbouw naar een ‘kijk dat hele stadion toch met de handjes de lucht in gaan’-climax. De rest is van alles wat met een paar slechte rapnummers, op zijn tijd een electrobliepje en een hele vieze, dus lekkere bromtrack inclusief toepasselijk charmante titel Tits & Acid.
THE BLACKOUT.
THE CHEMICAL BROTHERS
We Are The Night Virgin/EMI
Het concept van de firma Tom & Ed is al jaren hetzelfde. Schrijf een of twee hits en gebruik de rest van je cd om lekker te experimenteren. Rondvogelen met langzaam evoluerende beats, gast-vocalisten uitnodigen, beetje psychedelisch geklooi…Zolang er maar een Galvanize tussenzit, want dan heb je weer twee jaar alle vrijheid van de wereld in je acid-laboratorium. Dit keer heet de Hey Boy Hey Girl Do It Again. Dat je het weet!
ZIGGY TWEEK
REDNOSE DISTRIKT
Poes Kindred Spirits
Hey jij daar! Jij Jazzanova vererende, lelijk groene spencer dragende, ironisch grote zonnebril in je nepafro gestoken, Puma Shop verslaafde, sik wrijvende, elke keer weer bij George Clinton in Paradiso aanwezige, ‘house is niet meer interessant sinds 1987’, ‘Herbie is alleen goed als hij niet te raar doet’, R&B voor je vriendin draaiende, in Rush Hour rondhangende pannenkoek. Jij! Leuke plaat heb je gemaakt. Hij is alleen veel te lang.
KING OF NEW YORK
JORIS VOORN
From A Deep Place News
Techno is net als wiskunde. Als je het niet echt kunt bevatten moet je er niet te veel woorden aan vuil maken. Gewoon een beetje gewichtig kijken, met je hoofd heen en weer boppen, als er een stilte valt veelbetekenend ‘Detroit!’ zeggen en hopen dat niemand het doorheeft.
FATBOY PIM
JUSTICE
† Because/Ed Banger/Warner
Xavier en Gaspard beheersen die typisch striemende Ed Banger-electro-sound als geen ander. Maar het frivole D.A.N.C.E., wat me aan de Jackson Five doet denken, is toch zonder twijfel hun beste track. Beukdance is namelijk vooral leuk als je aangeschoten in een zweterige club staat. Eenmaal thuis beland klinken diezelfde tracks toch net wat te veel als demo’s. Justice denkt van wel, maar is er nog niet helemaal.
KARL VON RUBEL
MELOMANICS
The Grey Light Black Label Records
Het is net iets meer electronica dan gitaar en daarom stonden ze niet op ons Lee rockfeestje. Anders hadden we ze zeker geboekt want op dit soort stuwende punkfunk draaien we graag met onze billen. Soms klinkt de muziek, net als het vermoedelijke budget, iets te karig en rake grooves en tenenkrommende zanglijntjes wisselen elkaar nogal eens af, maar Melomanics zijn erg eigengereid en dus komen ze terecht vrijwel overal mee weg.
XAVIER BROERTJES
THE UNSEEN
Internal Salvation Hellcat Records/Epitaph
Winnende combi hoor: je cd laten produceren door Ken van Dropkick Murphy’s, de hele zomer meegaan op de Warped tour en ook nog eens moeiteloos powerchords koppelen aan ass-swinging melodietjes en overslaande-stem-strot-zang. Hard genoeg. Zacht genoeg. Goed genoeg. Kan niet misgaan.
FREELANCE DURST
GOGOL BORDELLO
Super Taranta! Side One Dummy Records/Suburban
High Priority staat er bovenaan de bio die de platenmaatschappij met Super Taranta meestuurde te lezen. Gelijk hebben ze! Dit is het piekjaar van de Balkan Beatz en Eugene Hutz is de prettig gestoorde joker die met de kroon aan de haal is gegaan. Thuis ben ik hem na tien minuten wel beu, maar dronken in een festivaltent is niet meehossen gewoonweg geen optie. Verstandelijk geef ik hem dus een vier, gevoelsmatig een negen. Het is maar net wat je belangrijker vindt, Harry!
PETRA PITSTOP
HELP SHE CAN'T SWIM
The Death Of Nightlife Fantastic Plastic/Konkurrent
Help She Can’t Swim doet al enkele jaren aan door The Breeders, Sonic Youth en talloze Riot Grrl bands geïnspireerde noisy indierock met vrouwen- en mannenvocalen, prikkende gitaren en het nodige geschreeuw. Daar is op The Death Of Nightlife niets aan veranderd, hoogstens klinkt het wat beter uitgedokterd. Toch moet je er maar zin in hebben, zo’n hoop geschreeuw en weinig écht memorabele songs. Dit is al veel vaker én beter gedaan door talloze andere bands en in die poel verzuipt Help She Can’t Swim met gemak.
JOHAN PRASING
GOLDENBOY
Healing Is A Team Effort Squash Records
Zo voorspelbaar als het sexleven van echtparen die al meer dan tien jaar een keer in de week op zondag neuken. Hoe dat dan toch nog redelijk lekker kan zijn moet je maar aan je ouders gaan vragen.
BEATNUT BOKITO
BIFFY CLYRO
Puzzle 14th Floor Records/Warner
Toen ze onlangs in Vredenburg in het voorprogramma van Bloc Party speelden snapte het merendeel van het publiek er werkelijk geen flikker van. Daardoor werd maar weer eens schrijnend zichtbaar hoe groot het gat tussen de underground-indie en hipster-indie community eigenlijk is. Ok, deze cd is een stuk toegankelijker dan die bak herrie die ze ons in Utreg voorschotelden, maar toch vrees ik voor Biffy dat ze altijd zullen headlinen voor zes mannen met baarden. Wees gerust: wij staan er tussen.
MAGIC DWARF
VOLT
Volt In The Red/Konkurrent
Kan je je de kater nog herinneren na dat avondje comazuipen? Die nacht waarin je uit de karaokebar werd geflikkerd omdat je in je onderbroek de hele bar had ondergekotst en het personeel niet kon waarderen dat je een tonijnsalade als diner had gegeten, je ze uitschold voor kleingeschapen ladyboys en ze het ook niet zo op prijs stelden dat hun microfoon nu aangekoekte strontresten heeft? Nou, Volt is het muzikale equivalent van die kater en bezit al het vervelende dat de jaren tachtig te bieden hadden: verveelde vrouwen- en mannenzang, Engelse/Duitse teksten, vervormde gitaren en een beukende drummachine. Niet fijn.
PIERCER JAAP
QUEENS OF THE STONE AGE
Era Vulgaris Interscope/Universal
Eigenaardig: Hoe meer Josh Homme er uit ziet als een lijkbleke coke-junk hoe strakker zijn muziek klinkt. Blijkbaar heeft hij Era Vulgaris geschreven nadat hij drie nachten doorgehaald had want de gitaren krassen zo ritmisch dat het ons bijna als disco in de oren klinkt. Death Disco wel te verstaan. Het muzikale equivalent van herhaaldelijk in je rug worden gehakt met een botte, roestige bijl. Lekker!
HERMAN BROOD
GODS OF BLITZ
Reporting A Mirage Four Music/Red Ink
In een wereld waarin vrijwel elke band binnen een vastomlijnd ‘format’ opereert kun je de term alternatief amper meer in de mond nemen. Is Editors eigenzinnig? Nee. Ontsnappen The Kooks aan middelmatigheid? Ook niet. Met die voorkennis in gedachten vind ik dit Berlijnse viertal nog heel erg meevallen. Alles is weliswaar geheel volgens het handboek, maar de lekker springerige Strokes-y nummertjes weten me wel te vermaken. Ongecompliceerd de beste.
JEBBEL DITTRICH
MAD CADDIES
Keep It Going Fat Wreck Chords/Sonic Rendezvous
Wedje leggen? Als deze ska-o-foob om half zeven ‘s ochtends nog steeds achter zijn computer zit, compleet naar de klote is en deze verzameling gouden skank-deunen toch nog poepgoed vindt kun je er flink wat geld op inzetten dat de Mad Caddies dit jaar net zo groot worden als Rancid in de pre-historie ooit was. We splitten de winst, ok?
MARCUS OI
LEFTIES SOUL CONNECTION
Skimming the Scum Excelsior
Verdomd, het Excelsior-label kan meer dan alleen obligate gitaarplaten uitbrengen! Natuurlijk is de intellectenpop met een scherp randje van zeg Johan, Do the Undo en Caesar best goed, maar een gaap valt niet altijd te onderdrukken bij de rest van het aanbod. Maar nu is er dus Lefties Soul Connection. Ze flikkeren funk, soul en pop op een hoop, dompelen het onder in een jaren zeventig marinade en zorgen voor een rauwere afwerking dan je zou verwachten. Grappig.
HACKERJACK
1990s
COOKIES Rough Trade
1990s is niet een goede bandnaam, wel een nieuw fris gitaarrockbandje uit Glasgow. Niet zo goed als stadsgenoten Franz Ferdinand of Sons and Daughters, wel vrolijke stuiterdansrock. Niet erg origineel of iets wat je erg bijblijft, wel smakelijk weg te kauwen. Niet snel coverartiest van NME, wel een goede festivalact voor Lowlands.
HUBBA BUBBA
MAPS
We Can Create Mute/EMI
Shoegazer is terug! Zweverig klonk nog nooit zo nu! De Stone Roses-reünie is nabij! Lush kan weer uit de mottenballen! Maps is Ride meets Spiritualized! Je baggy broeken mogen weer uit de kast! Alles komt altijd weer terug!
MARTY MCFLY
THIS ET AL
Baby Machine Cargo Records/Munich
Hoeveel jankerige zeikmuziek kan een mens verdragen? Mijn grens is nu wel zo ongeveer bereikt.
HILLARYMORISSETTE
XAVIER RUDD
White moth Anti-
Veel mensen doen heel erg hun best om me dit goed te laten vinden, maar ik heb nooit op een surfplank gestaan, hou niet zo van kampvuurtjes en backpacken is al helemaal niet mijn ding. Het zal ze dus niet lukken.
ADOLF MARLEY
THE FILMS
Don’t Dance the Rattlesnake!! Alien do god
Don’t dance the rattlesnake!! is zo’n plaat die je al duizend keer gehoord hebt maar die toch altijd weer lekker klinkt. Wat heet. Solo’s, koortjes, vaak uit de maat, beetje rammen en vooral goeie liedjes. Deze vier snot-apen uit Amerika komen met 12 vuige pop meets punk songs die verleidelijk Brits klinken en arrogant zijn ingespeeld. Beetje Dandy Warhols, snuifje Strokes en nog rete-ambitieus ook. Zou best wat kunnen worden met die band. Sterker nog: Ik neem ontslag als je deze over een maand of vier voor 4,95 in de uitverkoopbakken vindt.
JAN BOSCH
KIDS ON TV
Mixing Business With Pleasure Chicks On Speed Records/Konkurrent
Als je naar Breakdance Hunx luistert, zou je direct willen dat je ultra-gay was. Echt, bidden voor die Jake Shears-glinstering in je ogen. Want wow, wat kan hysterische homo-electro soms toch fokking lekker zijn. Overslaande stemmetjes, opgefokte speed-ritmes, de zaadgeur van darkrooms: Overdreven zijn rules, darling! Alles wat volgt na die eerste track is een slap aftreksel, maar who cares! Breakdance Hunx is genoeg om je heterosexualiteit definitief op te geven.
ORLANDO CHIVETTE
ANTIBALAS
Security Anti
Zou ik nou minder geïnteresseerd naar ‘Security’ hebben geluisterd als de naam van John McEntire niet zo pontificaal op de hoes was geplakt? Eigenlijk wel, terwijl Tortoise me al jaren niets meer doet. Antibalas’ vierde afrotatische gumbo smaakt heerlijk, met een flinke funkpeper hier, wat Afrikaanse ritmes daar en afgemaakt met voedzame brokken Miles Davis op zijn ruigst. Niemand heeft natuurlijk gezegd dat zomerse muziek laf moet zijn.
DRILLER KILLER
BUMPS
Bumps Stones Throw/PIAS
Postrockers aan de breakbeat. Instrumentale hiphop voor bleekscheten, zo je wilt. Bumps is eigenlijk Tortoise—je weet wel: die gasten die instrumentale rock tot kunst promoveerden—vermomd als dansmariekes. Maar pas op, het is bepaald lastig dansen op deze ingenieus in stukjes gehakte beats. Gelukkig duurt het langste nummer op de plaat koud twee minuten. Kun je je vrienden toch nog de ogen uitsteken met een handjevol spectaculaire, ingestudeerde moves.
BREAKDANCE KID
NO AGE
Weirdo Rippers Fat Cat/Pias
Alles aan No Age is charmant. De rammelende gitaartjes, de onduidelijke songstructuren, hun woordkeuze…ze kunnen wat mij betreft weinig fout doen. Zelfs als ze ‘s nachts stiekem zeehondjes doodknuppelden zou ik My Life’s Alright Without You nog steeds een briljante songtitel vinden. Was alle noisepop maar zo willekeurig en richtingloos!
MARKY A-HOLE
BATTLES
Mirrored WARP/Rough Trade
Een stelletje geflipte wiskundigen die jazz proberen te maken. Zo klinkt Battles ongeveer. Saaie toestand, zou je denken. Niet dus. De nummers van de vier Newyorkers zijn net zo strak als het lichaam van je veertienjarige buurmeisje en ze smoren die jazzritmes gelukkig in lagen metal, glamrock en hiphop. Tip: bekijk die video van single Atlas op YouTube. Die Chipmunk-stemmetjes krijg je dan echt niet meer uit je hoofd.
WHITE BOY
The only thing worse than an 18-year-old boy is a 22-year-old boy. Look at their slimy man-child faces, awkwardly smoking cigars and ordering grown-up drinks that they don’t know the ingredients of. We had to get out of there before they started telling us how “mad crazy” the recession is. Comments/Enlarge See all
After putting us through nearly two decades of maternitywear, black teens have basically earned a free pass on whatever look they want. Even chiptune nerd. Comments/Enlarge See all
Vice Magazine - I WENT UNDERCOVER IN THE WORLD OF SYRIAN WHOREHOUSES - PART 2 -
MUZIEK
COOL KIDS
De hiphop scène van Chicago stijgt zowat op, en dit neongekleurde duo genaamd The Cool Kids is daar mede verantwoordelijk voor. Chuck Inglish (22) en Mikey Rocks (19) zijn elkaar ooit op Myspace tegengekomen.
BLOG
WILLEM WEVER EXPERIMENTEERT
'Drop it like it's hot' is maar één van de vele rare semi-wetenschappelijke experimenten van deze scholier uit de VS. Creativiteit kent geen grenzen, je weet toch.
ARTIKEL
DIT IS GEWELDIG
Ik ben niet een van die gasten die mensen op feestjes in een hoekje duwt om tegen hen tekeer te gaan over biodiesel, ook ben ik niet iemand die mensen “fucking idioten” noemt als ze sceptisch zijn over de opwarming van de aarde.
REVIEW
REVIEWS
Reviews van o.a., GIRL TALK, KID ROCK, LOS CAMPESINOS, WU-TANG CLAN, PERCEPTIE, MATTAFIX, BRITISH SEA POWER, BLACK MOUNTAIN EN AARON.
One For The Journey ep
Rare gast, die Sway. Het ene moment klinkt deze Ghanees/Londense rapper zo grimey als het maar kan, het andere moment schrijft ‘ie gewoon aalgladde r&b- glijers. Dan kan je wel zeggen dat hij veel-zijdig is, maar het blijft verwarrend. Vooral de beats van de eerste paar tracks zijn echt vetter dan vet, daarna glipt alle cred ineens uit zijn klauwen. Ik ben benieuwd wat hij hierna gaat doen.
The Band Behind The Front 
Volgens de bijgeleverde bio is Bucky Jonson de ruggegraat achter de Black Eyed Peas. Het heeft wat triests, om zo mee te moeten liften op de naam van die kutgroep. Alsof het al niet erg genoeg is om met een groep voor dertienjarige urbanfans uit vinexwijken te moeten samenwerken om je huur te kunnen betalen, klinkt hun eigen album ook nog eens als een gedateerde, met studiotrucjes opgeleukte demo van een willekeurige funkgroep uit de Bijlmer. 
Maths and English
What the fuck!? Hoe kan dat grime-joch nou opeens een album met louter bangers uitbrengen terwijl Showtime echt een plumpudding was? Toegegeven, door vijf verschillende producers ieder twee tracks te laten aanleveren verzeker je je van louter raspaardjes, maar dan nog: Guur, dansbaar, poppy, vooruitkijkend…als Boy in da Corner zijn Hard Knock Life was, is dit toch zeker zijn Blueprint.
Luid & Zuidelijk
Talpa Music? Staat dat er echt? Als in Talpa op 10?! Da’s nog een tikkie erger dan zo’n spuuglelijke ‘dit is de muziek van 538’ promosticker. Volgens mij snappen Nederhoppers niet helemaal dat tekenen bij zo’n sublabel subiet de doodsteek voor je goede naam is. Maar goed, grappige rijmpjes schrijven deze amper serieus te nemen gassies wel. ‘Ik wil dat je meegeniet of je nu katholiek bent of islamiet’. Hihi…NL-hiphop is eigenlijk juist geinig doordat het zo krakkemikkig is. Bijna jammer dat de beats heel professioneel klinken. 
Jour de chance
Color At The Darkest Disco
Idealism
Dat Pogo en Zdarlight gemaakt zijn door dezelfde act is vrijwel onvoorstelbaar. Zoals je het ook niet zou geloven als ik zou zeggen dat Klaas-Jan Huntelaar en Edgar Davids broers waren. In de muziek is dat doorgaans een goed teken. Maar weinig bands zijn namelijk in staat om zowel lekker nichterig swingende indie-dance als minimalistische electro te fabriceren. Digitalism wel. Als nou hun live-set nog wat poppier wordt, is dit gewoon de nieuwe Daft Punk en is deze Japie helemaal happy.
Attack Decay Sustain Release
We Are The Night
Poes
†
Xavier en Gaspard beheersen die typisch striemende Ed Banger-electro-sound als geen ander. Maar het frivole D.A.N.C.E., wat me aan de Jackson Five doet denken, is toch zonder twijfel hun beste track. Beukdance is namelijk vooral leuk als je aangeschoten in een zweterige club staat. Eenmaal thuis beland klinken diezelfde tracks toch net wat te veel als demo’s. Justice denkt van wel, maar is er nog niet helemaal.
The Grey Light
Internal Salvation
Super Taranta!
Healing Is A Team Effort
Puzzle
Volt
Kan je je de kater nog herinneren na dat avondje comazuipen? Die nacht waarin je uit de karaokebar werd geflikkerd omdat je in je onderbroek de hele bar had ondergekotst en het personeel niet kon waarderen dat je een tonijnsalade als diner had gegeten, je ze uitschold voor kleingeschapen ladyboys en ze het ook niet zo op prijs stelden dat hun microfoon nu aangekoekte strontresten heeft? Nou, Volt is het muzikale equivalent van die kater en bezit al het vervelende dat de jaren tachtig te bieden hadden: verveelde vrouwen- en mannenzang, Engelse/Duitse teksten, vervormde gitaren en een beukende drummachine. Niet fijn.
Era Vulgaris
Reporting A Mirage
Wedje leggen? Als deze ska-o-foob om half zeven ‘s ochtends nog steeds achter zijn computer zit, compleet naar de klote is en deze verzameling gouden skank-deunen toch nog poepgoed vindt kun je er flink wat geld op inzetten dat de Mad Caddies dit jaar net zo groot worden als Rancid in de pre-historie ooit was. We splitten de winst, ok?
Skimming the Scum
COOKIES
We Can Create
Hoeveel jankerige zeikmuziek kan een mens verdragen? Mijn grens is nu wel zo ongeveer bereikt. 
White moth
Don’t Dance the Rattlesnake!!
Mixing Business With Pleasure
Security
Bumps
Weirdo Rippers
Mirrored
