NIEUWSBRIEF

oit regeerden klasse en stijl over het machtige popkoninkrijk, ook wel bekend als Groot-Brittannië. Totdat het koninkrijk plotseling geteisterd werd door de pest en bijna alle musici die het hadden overleefd te stom bleken om goede nummers te maken. Opeens klonk vrijwel alles wat ook maar uit de buurt van die regionen kwam als een vluggertje in een openbaar toilet: goedkoop en om snel te vergeten. De pers en de labels moesten wel ingrijpen en zo werd een trits aan ‘frisse’ nieuwe bands aan de man gebracht. Maar wij weten natuurlijk beter. Ook deze keer zit er nauwelijks wat leuks tussen en New Rave is slechts een aanmoediging voor jonge indie nitwits om zich uit te dossen alsof een M&M’s-verslaafde over ze heen heeft gekotst. Maar goed, óf we kunnen door blijven zagen over de nieuwe kleren van de keizer óf onze blik wenden naar de andere kant van de wereld, Australië. Een plek waar het Britse rockwiel niet alleen opnieuw wordt uitgevonden, de dikke rims komen er standaard bij. We stellen je graag voor aan Wolf & Cub.

Waarom klinken jullie nou zo ontzettend Brits?

Joel: Een heleboel bands uit onze omgeving spelen recht-toe recht-aan classic rock of pubrock. Ik denk dat vooral het succes van Jet daarmee te maken heeft. Maar wilden daar juist van afwijken. We wilden een beetje gekker, minder straight klinken.

Adam: Een beetje meer gay.

Joel: Heb je hem weer…

Adam: Jij zei dat we wat we minder straight moesten klinken.

Joel: Oh, nu snap ik ‘m…. Kijk, het zit zo: de Madchester-stijl en de Factory bands waren van grote invloed op ons geluid toen we begonnen. We wilden toen heel graag klinken als The Happy Mondays, Stone Roses en A Certain Ratio. Dansbaar dus. De laatste tijd zijn wat meer de rock-kant opgegaan, maar dat typische geluid is toch gebleven.

Jullie hebben twee drummers in de band…

Joel: De eigenlijke reden waarom we twee drummers in de band hebben is zodat we daar fijn vragen over mogen beantwoorden tegenover journalisten.

En jullie beste antwoord is?

JC: De ene drummer compenseert voor de onvolkomenheden van de andere. En vice versa.

Adam: Ik kon er niets van en daarom moesten ze een andere erbij halen. Ze hebben me niet uit de band gegooid omdat ze daar het hart gewoon niet voor hadden.

Jullie hebben eigenlijk best pech met zo’n bandnaam. Of vinden jullie het fijn om alleen maar vragen te krijgen over of jullie close zijn met de jongens van Wolfmother?

Adam: Da’s louter toeval. We hebben onze naam van een Japanse strip met dezelfde naam. Als de strip een andere naam had dan hadden wij ook anders geheten. Wij gingen gewoon met die naam en poef, zes maanden later heb je al deze bands met ‘Wolf’ in hun naam. Op zijn minst merkwaardig als je het mij vraagt.

ANDREAS RICHTER
Wolf & Cub’s Vessels is nu uit op Beggars.