e oplettende lezer van deze column annex literaire vrijplaats van ondergetekende, was het misschien wel opgevallen dat ik (de schrijver, bon vivant en krijger van gratis kleding extraordinair) vaak begin aan deze obligate clippartij met een zin met het woord ‘leven’ erin. Vaak ook nog voor af gegaan door het woordje ‘het’. Ik heb besloten om hier radicaal mee te breken. En waarom? En waarom ook meteen radicaal? Sinds ik nauw betrokken ben geweest, nee, aan de zijlijn heb gestaan bij de geboorte van een nieuw project; een muzikale onderneming zo openminded, zo anti-anti en pro-pro, zo soulsearchend, kan ik niet anders doen dan mij neerleggen bij de wil van het muzikale universum en deel uit gaan maken van het geheel. Huge Productions, het team achter onder andere de zanger van herrie-band Malkovich, is een nieuwe weg in geslagen. Een weg die mensen nog verder weg gaat blazen dan het toch een beetje middelmatige album van Djiggy Dje. De man achter 1-mans productie team Huge Productions, Huge (aka dat nigga Hugo) heeft de kwakkelende hiphop-industrie een barmhartige hand toegereikt en zich bereid verklaard om de hele game te redden. Onlangs ontving ik de volgende elektronische correspondentie: “Yo person. Ze zijn allemaal erg zoals ik ben. Oprecht, spiritueel, soulsearchend, muzikaal en bovenal open minded. Mijn voorkeur krijgt 5345, al zijn ze allen sterk van aard.” Dit had allemaal betrekking op zijn nieuwe project:
MuziekLiefdeHandenIneen, een samenwerking met uiteenlopende rappers van Nederlandse bodem tegen een muzikale achtergrond die even grensoverschrijdend als genrebuigend is. Een project als Gnarls Barkley verbleekt tegen de haast conservatorium-achtige hoogte die Huge de openingstrack ‘Huichelarij’ feat. Ben Al Jaahre Nbaaz in toetert. “De saxofoon, mijn saxofoon, was de alfa […] en de omega van dit project. Ik probeer voor rap te zijn wat Nikki Sixx destijds voor punk was. Het einde ervan. […] dat is gewoon muzikale huichelarij. Vandaar. Je kan de mensen niet voor blijven liegen die prikken daar door heen. Maar als je jezelf open stelt voor een hogere noot zoals vroeger die Jazz artiesten of ook de Beatles met die Indiase kut instrumenten, dan is er een toekomst. Dat is wat ik probeer te bewerkstelligen. Voor mij is dit hele project een vrijplaats waar ik mijn eigen spirituele energie uit kan zuigen. Rappers mogen rappen wat ze willen rappen, zolang het mijn muzikale verheffing maar niet in de weg zit.” Een aantal tracks later gooien we het zelfs over de Keltische boeg met het door Faberyayo (hee, dat ben ik!) geassisteerde ‘Kijk die Shinende Eenhoorn Nou Toch Eens Gaan!’. Over de samenwerking zeg ik zelf in mijn column in Vice Magazine: “Het was legendarisch, Hugo is een muzikaal genie. De muziek maakt hij letterlijk op twee laptops tegelijk terwijl hij er overheen toetert. Ik zat in de knoop met het onderwerp en de harpgeluiden, toen Hugo zei: “Ik ga even wat klatergoud toveren.” En toen viel het kwartje; Keltische mystiek. Ik keek hem aan met een pen op mijn voorhoofd en alle puzzelstukjes vielen op hun plaats.” Over de volledige tracklijst is nog niet zo heel veel duidelijk. Meerdere rappers zijn langsgekomen en vervolgens met of zonder hun medeweten weer van de beat afgeknipt; Constant van de Kaart (“Te Bluesy”), Willie Wartaal (“Te dik”), IJsblok (“eigenlijk nooit iets geweest om nu überhaupt te iets te zijn”). Los van het tergend langzame selectieproces is het einde in zicht: “Als ik geen zin meer heb trek ik gewoon de stekker d’r uit. Noem me de John de Mol van de megalomane grensverleggende muziekprojecten. Maar het komt wel goed denk ik. Ik ben van plan om in de toekomst misschien mijn contacten in de muziekwereld aan te wenden. Vooralslopig houd ik het echter nog op vriendendiensten en het gebruik van het woord ‘echter’.” Op het moment van schrijven heeft een platenmaatschappij zich nog niet aangediend, wellicht omdat de tekstuele bezetting nog immer veranderd. “Onzin, het wordt sowieso een plaat met rappers erop die mensen van TV dan wel de straat kennen. En als ik het niet weggetekend krijg, kom ik gewoon met mijn eigen label; ‘Rancuneus & Pretentieus’. Die kan de game mooi in zijn zak steken.” Tot die tijd bezorgen 5345 en verschillende andere muzikale versies van het album M.L.H.I. mij kippenvel van mijn zak tot achterin mijn nek. Rappers kunnen zich binnenkort en masse aanmelden via de myspace, maar verwacht geen gekunsteld hobbyproject: “Ik wil ook gewoon mijn BUMA/STEMRA meepakken met de De Lange’s en de Jeugd Van’s van het circuit. Die kleine jongens zijn gewoon mooi meegenomen. Net als de spirituele energie die ik terugkrijg uit het kosmische. Ik ben ook maar een half-god. Voed me!” Kerk.
FABERYAYO
